پی نوشت

هدف از تهیه مجموعه حاضر، افزایش آگاهی عمومی در مورد بیماری های پوست ، مو، ناخن، مخاط دهان و بیماری های آمیزشی واگیر دار است. همچنین پاسخگویی به انبوه ابهامات و سوالاتی است كه معمولاً در ذهن بیماران موج می زنند و در وقت كوتاه معاینه در مطب، فرصت پاسخگویی به همه آنها وجود ندارد. لذا امیدواریم بیماران با استفاده از مطالب ابن سابت نسبت به بیماری خود آگاهی یافته و توصیه ها در مورد آن را به خوبی بكار گیرند. باشد که بدینوسیله گامی هرچند كوتاه، در راه توسعه دانش و آگاهی مردم در زمینه مراقبت از تندرستی خود برداشته باشیم.

آمار وب سایت

جوش غرور جوانی (آکنه)

آکنه (به انگلیسی: Acne vulgaris)  که مردم آن را با عنوان جوش‌های غرور جوانی می‌شناسند یکی از شایع‌ترین بیماریهای پوستی و شایع‌ترین علت مراجعه بیماران به پزشکان متخصص پوست است.

 

Acne

 

این بیماری معمولاً همزمان با بلوغ شروع می‌شود. در تقسیم‌بندی بیماریهای پوستی، آکنه جزو یکی از بیماری‌های غدد چربی پوست و مجرای فولیکول مو می‌باشد. ریشه مو در یک فضای کانال‌مانند به اسم فولیکولِ مو قرار گرفته و رشد می‌کند. از طرف دیگر، غدد چربی به عنوان یکی دیگر از زوائد پوستی، ترشحات خود را داخل فولیکول مو تخلیه می‌کنند که به سمت بالا حرکت کرده و روی سطح پوست پخش می‌شوند.

سطحی‌ترین لایهٔ پوست، لایه شاخی نام دارد و سلول‌های پوستی که از لایهٔ سازنده منشأ می‌گیرند، به آهستگی به سمت بالا حرکت کرده و در نهایت لایه شاخی را بوجود می‌آورند. این روند را روند شاخی شدن می‌گویند.

 

اساس ایجاد آکنه، اختلال در ترکیب و شدت چربی ترشح شده از غدد چربی پوست، انسداد مجرای فولیکول مو، تجمع چربی در آن و نیز افزایش باکتری ها است.

 

عوامل موثر بر آکنه:

 

بلوغ مهمترین عامل آغازکننده آکنه است و علت آن هم افزایش هورمون آندروژن می‌باشد. ثابت شده است که هورمون آندروژن یا هورمن مردانه باعث افزایش تولید چربی و همچنین افزایش روند شاخی شدن پوست می‌شود. سایر عوامل شروع‌کننده عبارتند از:

Acne, cystic on the face

حاملگی

تغییرات هورمونی؛

مواد آرایشی

رطوبت بیش از حد؛

تعریق زیاد؛

وراثت؛

استفاده از هورمون‌های  (آنابولیک) (که مورد استفاده بدن‌سازان قرار می‌گیرد)؛

تحریک پوست با خاراندن و همچنین ایجاد زمینه التهاب و عفونت؛

تجمع سلول‌های مرده و ایجاد زمینه مناسب برای بسته شدن دهانه فولیکول مو؛

استرس با مکانیزم افزایش هورمون‌های فوق کلیوی که آندروژن‌ها هم در آن وجود دارند؛

داروهای دارای هالوژن (ید، کلرید، برومید) مثل لیتیوم، باربیتورات‌ها و غیره؛

غذاهای دریایی که حاوی ید زیاد هستند؛

غذاهای حاوی قند و چربی زیاد؛

کاهش مصرف ویتامین E و ویتامین A.

تشخیص بیماری:

تشخیص آکنه، یک تشخیص کلینیکی است. یعنی متخصص پوست با معاینه بیمار شاکی از عارضه پوستی و با مشاهده نوع ضایعات، ضمن تشخیص بیماری، شدت آن را نیز تشخیص می‌دهد تا پروتکل درمانی لازم را برنامه‌ریزی کند. تشخیص بیماری آکنه برای پزشکان و به‌خصوص پزشکان متخصص پوست راحت است . اگر یک پزشک صورت بیمار را معاینه می‌کند، بیشتر از هر چیز قصد ارزیابی شدت بیماری را دارد تا بخواهد بیماری آکنه را تشخیص دهد.

 

چند توصیه برای بیماران مبتلا به آکنه:

 

برای جلوگیری از پیشرفت جوش ها و کاهش حجم و تعداد آنها باید توصیه های زیر را در نظر داشته باشید و به آنها عمل کنید.

 

1 – جوش ها را دستکاری نکنید و آنها را با فشار خالی نکنید.

 

2 - پوست خود را به نرمی ماساژ دهید.

 

3 - آسودگی روانی داشته باشید.سعی کنید خواب مرتب داشته باشید. استراحت کافی داشته باشید و حتی الامکان از فشارهای روحی و عصبی بپرهیزید

 

4 - از مصرف غذاهای چرب، شیرینی زیاد، سس مایونز، خامه، شکلات، گردو، فندق، و نارگیل ، حتی المقدور بپرهیزید ولی نیازی به رژیم های سخت نیست. سعی کنید سبزی ها و میوه جاتی را که حاوی ویتامین A هستند زیادتر مصرف کنید: هویج ، اسفناج ، شاهی و گوجه فرنگی.

 

8 - از ورزش و پیاده روی  غفلت نکنید.

 

آخرین به روز رسانی (جمعه ۱۱ شهریور ۱۳۹۰ ساعت ۱۵:۴۸)